Dat gebeurt natuurlijk wanneer we met zijn allen naar hogere efficiëntie streven. Dan komt er meer van alles en nog wat, maar gelijktijdig ook minder diepgang. Een plattere wereld. Meer uitleg, en toch minder begrip. Het hele HB verhaal hoort daar net zo goed in. HB bestaat gewoon helemaal niet, in plaats daarvan zijn we met z'n allen de mens (en wat menselijk maakt) aan het wegredeneren. En dat begint bij de meest alledaagse dingen.
Ik voel dìt diep door eigen ervaring. Altijd commentaar en labelen. Alsof dat wat moest beter was. Door m'n leeftijd, 63 heb ik veel op geslagen, uitspraken, zinnen die me het gevoel gaven er niet bij te horen. "Jij ook altijd" is er 1 van. Toen ik als 18 jarige plots in een opleiding kwam met individuen die allemaal anders waren, kon ik eindelijk ontspannen. Er werd zelfs verwacht mezelf te zijn, wat een geluk. Daar kwam echter een eind aan en weer het systeem. Toen ik daar weer uit was, kon m'n omgeving weer denigrerend reageren op mijn keuzen, alsof dat hun recht was. Een heel proces hoog en laag maar zonder hulp kunnen bewaren wie ik ben: een mens.
Interessant perspectief! Het is dan dus eigenlijk 'afwikkeling' in het schoolsysteem...ik zie inderdaad dat mensen veel kanten bij kinderen afleren, onderdrukken en 'uitzetten'.... maar de vraag is, kun je deze aspecten ook weer terugwinnen....of heb je dan cruciale (groei)tijd verloren?
Volgens mij is er niets verloren, Floor. Het is er nog, alleen kan de toegang ertoe door aanpassing steeds verder naar de achtergrond verdwijnen. De vraag is dus niet of het teruggewonnen kan worden, maar hoe iemand weer toegang krijgt tot wat er altijd al was. En misschien nog belangrijker: waarom het er is en welke functie het heeft.
Ouders kunnen veel doen om te voorkomen dat het systeem hun kinderen verder van zichzelf verwijdert. Maar dat is nog iets anders dan hen helpen ontdekken waarvoor datgene wat zij behouden hebben er is.
Dat gebeurt natuurlijk wanneer we met zijn allen naar hogere efficiëntie streven. Dan komt er meer van alles en nog wat, maar gelijktijdig ook minder diepgang. Een plattere wereld. Meer uitleg, en toch minder begrip. Het hele HB verhaal hoort daar net zo goed in. HB bestaat gewoon helemaal niet, in plaats daarvan zijn we met z'n allen de mens (en wat menselijk maakt) aan het wegredeneren. En dat begint bij de meest alledaagse dingen.
Ik voel dìt diep door eigen ervaring. Altijd commentaar en labelen. Alsof dat wat moest beter was. Door m'n leeftijd, 63 heb ik veel op geslagen, uitspraken, zinnen die me het gevoel gaven er niet bij te horen. "Jij ook altijd" is er 1 van. Toen ik als 18 jarige plots in een opleiding kwam met individuen die allemaal anders waren, kon ik eindelijk ontspannen. Er werd zelfs verwacht mezelf te zijn, wat een geluk. Daar kwam echter een eind aan en weer het systeem. Toen ik daar weer uit was, kon m'n omgeving weer denigrerend reageren op mijn keuzen, alsof dat hun recht was. Een heel proces hoog en laag maar zonder hulp kunnen bewaren wie ik ben: een mens.
Zeker weten ❤️
Interessant perspectief! Het is dan dus eigenlijk 'afwikkeling' in het schoolsysteem...ik zie inderdaad dat mensen veel kanten bij kinderen afleren, onderdrukken en 'uitzetten'.... maar de vraag is, kun je deze aspecten ook weer terugwinnen....of heb je dan cruciale (groei)tijd verloren?
Volgens mij is er niets verloren, Floor. Het is er nog, alleen kan de toegang ertoe door aanpassing steeds verder naar de achtergrond verdwijnen. De vraag is dus niet of het teruggewonnen kan worden, maar hoe iemand weer toegang krijgt tot wat er altijd al was. En misschien nog belangrijker: waarom het er is en welke functie het heeft.
Ouders kunnen veel doen om te voorkomen dat het systeem hun kinderen verder van zichzelf verwijdert. Maar dat is nog iets anders dan hen helpen ontdekken waarvoor datgene wat zij behouden hebben er is.