De maatschappij is nou eenmaal extreem transactioneel. Ik ook vraag me af wat nou eigenlijk het nut is van alles. Want de enige manier waarop ik nut kan redeneren in de werkelijkheid is op basis van dat er na dit leven nog is iets komt. Geen karma. Maar dat dit gewoon een groot lesprogramma is (maar voor wat dan kan je natuurlijk stellen).
Zoals je zegt, praten over waar we heen gaan ligt buiten het transactionele zombie bestaan wat we nu leven. Hier, in de NEXUS Werkstatt, de fysieke plek, merk ik toch wel dat het online leven moeilijker wordt om vol te houden. En ook steeds absurder wordt om naar te kijken. De zo genaamde "wereld". Het is alsof je langzaam een derde persoon aan het worden bent. En terwijl je maar weinig van de digitale wereld terugziet in de fysieke, ook al blijven we ons daar extreem druk over maken. En zo lijkt het (verwachte) antwoord op de vraag "waarom?" des te meer absurd te worden.
Ik denk dat als we het over de echte hoogbegaafden hebben, dat er maar weinig van dat soort mensen in de wereld zijn om eerlijk te zijn.
Ja Wout, jij staat daar nu iedere dag zelf in de Werkstatt, met alle verantwoordelijkheid die erbij hoort. Die vragen stel je midden in het leven.
Ik heb inmiddels voor mezelf de antwoorden wel, en dat maakt het er niet gemakkelijker op. Ik denk vaak aan wat een cliënt ooit tegen me zei: kon ik maar ‘gewoon’ van negen tot vijf in het magazijn werken. Ik begrijp steeds beter wat hij bedoelde. Je kunt niet even terug naar vóór wat je inmiddels ziet en begrijpt.
De maatschappij is nou eenmaal extreem transactioneel. Ik ook vraag me af wat nou eigenlijk het nut is van alles. Want de enige manier waarop ik nut kan redeneren in de werkelijkheid is op basis van dat er na dit leven nog is iets komt. Geen karma. Maar dat dit gewoon een groot lesprogramma is (maar voor wat dan kan je natuurlijk stellen).
Zoals je zegt, praten over waar we heen gaan ligt buiten het transactionele zombie bestaan wat we nu leven. Hier, in de NEXUS Werkstatt, de fysieke plek, merk ik toch wel dat het online leven moeilijker wordt om vol te houden. En ook steeds absurder wordt om naar te kijken. De zo genaamde "wereld". Het is alsof je langzaam een derde persoon aan het worden bent. En terwijl je maar weinig van de digitale wereld terugziet in de fysieke, ook al blijven we ons daar extreem druk over maken. En zo lijkt het (verwachte) antwoord op de vraag "waarom?" des te meer absurd te worden.
Ik denk dat als we het over de echte hoogbegaafden hebben, dat er maar weinig van dat soort mensen in de wereld zijn om eerlijk te zijn.
Ja Wout, jij staat daar nu iedere dag zelf in de Werkstatt, met alle verantwoordelijkheid die erbij hoort. Die vragen stel je midden in het leven.
Ik heb inmiddels voor mezelf de antwoorden wel, en dat maakt het er niet gemakkelijker op. Ik denk vaak aan wat een cliënt ooit tegen me zei: kon ik maar ‘gewoon’ van negen tot vijf in het magazijn werken. Ik begrijp steeds beter wat hij bedoelde. Je kunt niet even terug naar vóór wat je inmiddels ziet en begrijpt.