Voor iemand die gewend is snel verbanden te zien, situaties te doorgronden en vervolgens te handelen, is dat een bijzondere ontdekking. Juist in mijn ervaring met U(HB) raakt dit aan iets wezenlijks.
Je kunt ontzettend veel begrijpen, patronen herkennen die anderen ontgaan en mogelijkheden zien waar anderen nog niet eens aan denken. Maar daarmee bepaal je nog niet de richting waarin je leven zich ontwikkelt.
Ik heb altijd een groot zelfvertrouwen gehad. Dat is nooit verdwenen. Ik hoefde ook nooit vooraf te weten hoe iets zou aflopen. Ik kon erop vertrouwen dat ik het op het moment zelf wel zou oplossen. En anderen vertrouwden daar vaak net zo goed op, trouwens.
Dat zelfvertrouwen komt me ook nu bijzonder goed van pas.
Begrijpen is nog niet loslaten
De afgelopen jaren ontdekte ik dat ik mijn aandacht bleef geven aan oude patronen. Manieren van denken en handelen die me jarenlang veel hadden gebracht, maar inmiddels niet meer bij mijn leven pasten.
Dus deed ik wat ik gewend was: analyseren, verbanden leggen, strategieën bedenken en plannen maken. Nog een versie van het businessplan. Nog een andere aanpak. Aan ideeën heeft het me nooit ontbroken.
Maar daar lag de oplossing niet.
Dat vind ik juist bij U(HB) interessant: je kunt een patroon volledig doorzien en er toch naar blijven handelen. Iets begrijpen betekent nog niet dat je ermee bent opgehouden.
Ik begin te ervaren dat ik de stroom niet zelf hoef te sturen. Dat vraagt niet om minder zelfvertrouwen, maar om vertrouwen in die stroom. Ook wanneer er ogenschijnlijk niets gebeurt.
Daarvoor moet ik mijn aandacht terughalen uit patronen die niet meer werken.
Mijn aandacht terugnemen
Ik houd mezelf daarom drie uitspraken voor:
Ik trek mijn onbewuste instemming terug aan alles wat mijn bewustzijn verkleint.
Ik veranker mij in de onsterfelijke kern van mijn bewustzijn.
Ik herover mijn aandacht en focus als soevereine krachten.
Grote woorden? Zeker! Maar voor mij hebben ze een heel praktische betekenis gekregen.
Ik hoef niet tegen mijn oude patronen te vechten. Ik stop ermee ze telkens opnieuw mijn aandacht te geven. Dat lukt niet doordat ik ze nog eens beter analyseer, maar doordat ik opmerk wanneer ik er weer in meega.
Ik blijf waarnemen, onderzoeken, verbanden leggen en handelen. Dat vermogen verdwijnt niet (gelukkig nog een beetje houvast…). Het krijgt alleen een andere plaats.
Dat geldt ook voor mijn verhouding tot het systeem. Ik hoef er niet volledig in mee te draaien en ik hoef me er evenmin definitief buiten te plaatsen.
Ik opereer op de rand. Soms stap ik even naar binnen, soms beweeg ik me er ver buiten. Afhankelijk van wat zich aandient en hoe het uitkomt.
Ook dat hoort voor mij bij U(HB): niet alleen zien hoe systemen werken, maar zelf kunnen kiezen hoe ik me ertoe verhoud. Zonder mijn eigen denken eraan ondergeschikt te maken.
Mijn oude structuur vraagt overigens nog regelmatig waar het businessplan blijft. ;-) Dat wel…
Niet alles vraagt om een volgende stap
Waar deze stroom me brengt, weet ik niet. Dat heb ik ook nooit hoeven weten, want een beetje spanning is welkom.
Mijn zelfvertrouwen is er nog steeds. Alleen vertrouw ik nu ook op iets wat ik niet zelf kan sturen.
En soms hoef ik helemaal niets te doen. Niet omdat ik geen mogelijkheden zie, maar omdat ik niet iedere mogelijkheid meteen hoef op te pakken.
Ook stil blijven kan in dit proces vooruitgang zijn.
Dat is voor iemand die gewend is te handelen een behoorlijke ontdekking. En waarschijnlijk de eerste vooruitgang waarvoor ik geen actiepuntenlijst meer nodig heb. ;-)