Mijn laatste LinkedIn-post heeft aanzienlijk mind
er bereik dan mijn eerdere artikelen. Een afbeelding met de tekst NO MANUAL. JUST EXPERIENCE.
Misschien te ingewikkeld. :-)
Dat is op zichzelf al grappig. Ik schrijf al weken over menselijke ontwikkeling, bewustzijn, evolutie en de merkwaardige systemen die we met elkaar hebben gebouwd. De artikelen worden duizenden keren bekeken, er komen reacties, discussies en persoonlijke berichten.
Vervolgens plaats ik een post met een knipoog in de eerste regel, een vraag over wat we werkelijkheid noemen in het midden en een dubbele bodem in de laatste: “And yes, these thoughts are open to question too.” Humor en een diepe boodschap, eenvoudig verpakt. En kennelijk weet niemand meer wat hij ermee aan moet.
Kennelijk is eenvoudig nog niet zo eenvoudig. Slechts een enkele vreemde snuiter lijkt de dubbele bodem te zien. 😉
Of LinkedIn niet. Dat kan natuurlijk ook.
Het bracht me wel op een gedachte.
Ik houd me al jarenlang bezig met de menselijke ontwikkeling. Ik heb ondernemingen opgebouwd, overgenomen en geleid, vijftien jaar lesgegeven en me daarnaast uitgebreid verdiept in bewustzijn, evolutie en de manier waarop mensen functioneren.
En na al die jaren moet ik constateren dat de mensheid er nog steeds een behoorlijke puinhoop van weet te maken.
Inclusief ikzelf.
Dat laatste is misschien nog wel het meest irritante onderdeel van mijn onderzoek.
Soms ben ik namelijk bijzonder in mijn nopjes met mezelf. Dan denk ik: U(HB)? Aan mijn hoela, ik ben nog veel erger! 😂
Om vervolgens te ontdekken dat ik zelf ook nog het nodige niet begrijp. En dat terwijl ik toch al een tijdje meeloop.
We hebben inmiddels een indrukwekkende verzameling begrippen ontwikkeld om menselijke verschillen te verklaren. Hoogbegaafdheid, uitzonderlijke hoogbegaafdheid, allerlei intelligenties, persoonlijkheidsmodellen en een groeiend leger deskundigen dat ons kan vertellen wie we zijn.
Mocht je jezelf daarin niet herkennen, geen probleem. Er komt vast binnenkort een nieuwe categorie beschikbaar.
Met bijbehorende opleiding en certificaat.
Begrijp me goed, die ontwikkelingen dragen ongetwijfeld ergens aan bij. Alleen vraag ik me steeds vaker af of dat wel het goede is.
En wat dat goede dan is? Dat mag je lekker zelf uitzoeken.
Ik ben er namelijk van overtuigd dat wanneer jij jouw antwoord naast dat van mij legt, of dat van de buurman, we uiteindelijk vrijwel op hetzelfde uitkomen.
Is dat niet frappant?
We weten vaak heel goed wat werkelijk belangrijk is. Een beetje fatsoenlijk met elkaar omgaan, ruimte om jezelf te ontwikkelen, zorg voor elkaar, voor dieren en de wereld waarin we leven. Daar hoef je volgens mij geen uitzonderlijk IQ voor te hebben.
En toch slagen we er niet in om onze samenleving daarnaar in te richten.
We bouwen systemen die ons moeten helpen en raken vervolgens een groot deel van onze tijd kwijt aan het functioneren binnen die systemen.
Daarna huren we mensen in om de systemen te verbeteren.
Ik ben zelf jarenlang een van die mensen geweest, dus ik kan er moeilijk onschuldig bij kijken.
Het aardige is dat ik ook heb gezien hoe betrekkelijk eenvoudig veel problemen opgelost kunnen worden. Mits iemand bereid is om buiten het bestaande model te kijken. En daar gaat het nogal eens mis.
We blijven meten, onderzoeken, categoriseren en optimaliseren. Als de uitkomst niet bevalt, passen we de meetlat aan. Of bedenken we een nieuwe.
Vervolgens feliciteren we elkaar met de vooruitgang.
Je moet er eigenlijk om lachen. Anders word je er doodmoe van.
En dat laatste overkomt me ook regelmatig.
Onder mijn eerdere artikelen ligt overigens een veel grotere gedachtewereld dan alleen hoogbegaafdheid. Ik ben al jaren bezig met bewustzijn, menselijke ontwikkeling en de samenhang tussen verschijnselen die we doorgaans afzonderlijk proberen te verklaren.
Een deel begrijp ik inmiddels behoorlijk goed. Andere zaken nog niet. Zo eenvoudig is het.
En dat kan me verschrikkelijk irriteren.
Soms zie ik de samenhang al, maar kan ik nog niet doorgronden wat er precies achter zit. Dat is alsof je de oplossing van een ingewikkeld probleem voor je ziet, maar nog niet kunt reconstrueren hoe je eraan gekomen bent.
Een bijzonder onaangename ervaring voor iemand die graag begrijpt wat hij doet.
In mijn eigen leven zijn gebeurtenissen geweest waarvan ik pas veel later de betekenis begon te begrijpen. Sommige hebben me verder gebracht. Andere hebben de toegang tot mijn eigen potentieel beperkt. En van een aantal begrijp ik inmiddels waarom ze op mijn weg kwamen, maar is die toegang nog niet volledig hersteld.
Ik weet wat mijn pad is. Alleen moet ik nog iets terugvinden om het volledig te kunnen omarmen.
Het zou prettig zijn geweest als daar een gebruiksaanwijzing bij had gezeten.
Maar kennelijk heeft de fabrikant besloten dat ik het zelf mag uitzoeken.
Gelukkig heb ik altijd de stilte gehad. Geen bijzondere techniek, geen methode en ook geen retraite waarvoor je eerst een bedrag met vier cijfers moet overmaken.
Gewoon stilte.
Van daaruit kan ik vertrekken en weer thuiskomen. Dat is voor mij geen abstract spiritueel begrip, maar iets wat ik ken en ervaar.
Ik ben ervan overtuigd dat de werkelijkheid veel omvangrijker is dan we met onze huidige verklaringsmodellen kunnen beschrijven. Mensen, dieren, natuur, bewustzijn: volgens mij hangt er veel meer samen dan we doorgaans aannemen.
Kennelijk heeft zelfs mijn uitzonderlijke intelligentie zo haar beperkingen. Een tamelijk pijnlijke ontdekking. Je zou bijna je geld terugvragen.
Wat ik interessant vind aan de reacties op mijn artikelen, is dat steeds meer mensen onafhankelijk van elkaar vergelijkbare vragen beginnen te stellen. Anderen blijven zoeken naar een verklaring binnen het bestaande model.
Dat laatste begrijp ik ook wel. Als je jarenlang hebt geleerd dat de kaart het landschap beschrijft, is het nogal vervelend wanneer iemand vraagt of we misschien naar de verkeerde kaart kijken.
Na drie intensieve maanden Berlijn ben ik weer thuis in Noorwegen. NEXUS Werkstatt draait verder onder Wout en ik ga de komende tijd de reacties, berichten en aanbiedingen rustig bekijken.
Ook mijn eigen langetermijnvisie verdient opnieuw aandacht. Er is nogal wat in beweging en ik wil begrijpen hoe de verschillende ontwikkelingen samenhangen.
Dat kost tijd.
En hoewel ik inmiddels uitstekend begrijp dat niet alles zich volgens mijn planning ontvouwt, blijf ik dat persoonlijk een tamelijk gebrekkige eigenschap van het bestaan vinden.
De komende tijd wil ik in een nieuwe reeks artikelen verder ingaan op bewustzijn, menselijke ontwikkeling en onze merkwaardige behoefte om alles wat we niet begrijpen onmiddellijk van een naam te voorzien.
Niet om een nieuwe waarheid te verkondigen. Daar hebben we er al genoeg van.
Ik deel wat ik heb onderzocht, ervaren en begrepen. Wat een ander daarmee doet, is aan hem of haar.
En ondertussen blijf ik me verbazen over de mens.
We beschikken over een indrukwekkend vermogen om te leren, te denken, verbanden te leggen en samen te werken. We hebben wetenschap, technologie, filosofie en complete beschavingen voortgebracht.
En vervolgens gebruiken we een aanzienlijk deel van die vermogens om elkaar uit te leggen waarom we vooral niet moeten veranderen.
Ik bestudeer dat verschijnsel al jaren.
En het ergste is: ik doe er zelf gewoon aan mee.
Misschien is dat wel het meest menselijke aan het hele verhaal.
Dus verwacht niet te veel van de mens. Van mij ook niet.
Maar kijk gerust mee.
De tijd is er rijp voor, eindelijk.